نمونه‏ هایی از فقه امام رضا سری سوم

» نشستن بین اذان و اقامه

» اذان

» اقامه

» جهر و اخفاف در نماز

» به تعویق انداختن بعضی از قرائتها در نافله

» گرداندن صورت در طول نماز

» زکات فطره

» زکات ودیعه و قرض

» زکات غلات

» زکات علوی برای علوی است

» پرداخت زکات در وعده

» فطره‏ی کسی که متعلق به خانواده‏اش نیست

» خمس

» وجوب خمس در گنج

» خمس باید به امام داده شود

» پرداخت خمس به امام

 

نشستن بین اذان و اقامه

از محمد بن ابی‏نصر بزنطی روایت است که گفت: از حضرت رضا علیه‏السلام از نشستن بین اذان و اقامه سؤال کردم، پس فرمود: باید بین آنها بنشینید اگر بین آنها نافله‏ای نیست [همان مأخذ، ص 633]

 

اذان

احمد بن محمد بن ابی‏نصر از حضرت رضا علیه‏السلام روایت کرده است که فرمود: اذان می‏گوید مرد و او نشسته است، و اذان می‏گوید و او سوار است [من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 91.]

 

اقامه

احمد بن ابی‏نصر از رضا علیه‏السلام روایت کرده است که فرمود: تو ممکن است اذان بگویی در حالی که نشسته‏ای، و تو ممکن است اقامه نگویی مگر وقتی که روی زمین هستی و ایستاده‏ای برای نماز [وسائل، ج 4، ص 630.] . 

 

جهر و اخفاف در نماز

امام رضا علیه‏السلام قرائت را در نماز مغرب و عشاء و نماز شب و شفع و وتر و نماز صبح بلند می‏خواند و قرائت ظهر و عصر را آهسته می‏خواند [همان مأخذ، ص 765]

بر مردان واجب است که نماز صبح را بلند بخوانند و همچنین دو رکعت اول نماز مغرب و عشاء را، و آهسته بخوانند نماز ظهر و عصر را در غیر روز جمعه، و اما در روز جمعه مستحب است بلند خوانده شود در نماز جمعه، و اگر عمدا آهسته خواند نمازش باطل است، و اگر فراموش کرد یا ندانست نمازش صحیح است [همان مأخذ.]

 

به تعویق انداختن بعضی از قرائتها در نافله

احمد بن محمد بن ابی‏نصر بزنطی یکی از اصحاب امام رضا علیه‏السلام روایت کرده است که از آن حضرت پرسیدم درباره‏ی مردی که می‏خواهد صد آیه یا بیشتر در نافله بخواند، می‏ترسد که نتواند و کسل شود. آیا صلاح است بخواند در حالی که نشسته باشد؟ فرمود: دو رکعت نماز بخواند آن طوری که دوست دارد، سپس منصرف شود. آنگاه بخواند آنچه را که باقی مانده است آن گونه که می‏خواهد، این جایز است زیرا کافی است به جای قرائتش در جایی که ایستاده است. اگر می‏خواهد بعد از سلام از دو رکعت بخواند، باکی نیست [السرائر، ص 469.] . 

مردی که می‏خواهد صد آیه یا بیشتر در نافله‏اش بخواند و ملزم به آن نیست به نذر و شبه آن، او اختیار دارد اگر می‏خواهد دو رکعت نشسته بخواند و بخواند آنچه از آیات را که دوست دارد و اگر می‏خواهد دو رکعت نماز بخواند و سلام بدهد و آنچه می‏خواهد از آیات بعد از نماز بخواند. 

 

گرداندن صورت در طول نماز

بزنطی روایت کرده است: از حضرت رضا علیه‏السلام سؤال کردم درباره‏ی مردی که در نمازش روی برمی‏گرداند. آیا با این کار نمازش قطع می‏شود؟ فرمود: اگر نماز واجب است و به پشت سر توجه کرد نمازش قطع شده است، پس آنچه را که خوانده است اعاده می‏کند و توجه به آن نکند [همان مأخذ.]

توجه کردن به پشت سر، صورت نماز را از بین می‏برد و هر چیزی که صورت نماز را از بین ببرد، مبطل نماز است. 

 

زکات فطره

محمد بن قاسم بن فضل روایت کرده است: به ابی الحسن الرضا علیه‏السلام نوشتم که آیا بر وصی زکات فطره‏ی یتیم هست اگر مالی داشته باشد؟ پس نوشت: «زکات بر یتیم نیست.» [وسائل، ج 6، ص 455.] . 

اما زکات فطره نه بر یتیم واجب است و نه بر ولی او، و درست نیست که از اموال یتیم خارج کنند همان طوری که روایت بر آن دلالت دارد و فقها به مضمون آن فتوا داده‏اند و این برای عدم تکلیف یتیم است تا بالغ شود. 

 

زکات ودیعه و قرض

ابراهیم بن ابی‏محمود روایت کرده است که به ابوالحسن الرضا علیه‏السلام گفتم: مردی سپرده و دینی دارد که آنها را وصول نکرده بعد وصول می‏کند. چه موقع زکات بر او واجب است؟ 

فرمود: وقتی که آنها را وصول کرد و یک سال گذشت، زکات بر آن تعلق می‏گیرد [التهذیب، ج 1، ص 358.]

از شرایط زکات، تمکن در تصرف است، پس مالی که نتواند آن را تصرف کند و از او غایب باشد، زکات بر آن واجب نیست، پس مال سپرده وقتی که در دسترس او قرار می‏گیرد بر آن زکات واجب است. همچنین دین زمانی زکات بر آن واجب است که آن را تصرف کند و یک سال از آن سپری شود. 

 

زکات غلات

سعد بن سعد اشعری روایت کرده است که از ابی‏الحسن الرضا علیه‏السلام درباره‏ی زکات گندم و جو و خرما و کشمش سؤال کردم که کی بر صاحبش واجب می‏شود، فرمود: وقتی که آنها را درو و ارزیابی کردند [فروع کافی، ج 1، ص 147.] . 

فقهای مشهور بر این عقیده‏اند که تعلق زکات به غلات در گندم و جو هنگام بسته شدن دانه‏های آنهاست و برای خرما زمانی که میوه‏ی خرما زرد و قرمز می‏شود و برای انگور موقعی که نرسیده است، و غیر آن هم گفته‏اند [عروة الوثقی] . 

 

زکات علوی برای علوی است

احمد بن محمد بن ابی‏نصر روایت کرده است که از حضرت رضا علیه‏السلام سؤال کردم: آیا صدقه به بنی‏هاشم حلال است؟ فرمود: نه، ولکن صدقات بعضی از آنها برای بعضی دیگر حلال است [وسائل، ج 6، ص 19.] .   

 

پرداخت زکات در وعده

سعد بن سعد اشعری روایت کرده است که از ابی الحسن الرضا علیه‏السلام پرسیدم راجع به کسی که زکات بر او واجب است سه بار در یک سال، آیا می‏تواند آنها را به تأخیر بیندازد که یک بار بپردازد؟ فرمود: نه، زکات را در سررسید آن باید بپردازد [فروع کافی، ج 1، ص 147] . 

اگر شخصی اقلام زیادی دارد که به آنها زکات تعلق می‏گیرد مانند غلات، چهارپایان، طلا و نقره، باید زکات هر یک را جداگانه در زمان استحقاق بپردازد. 

 

فطره‏ی کسی که متعلق به خانواده‏اش نیست

عبدالرحمن بن حجاج روایت کرده است: از ابی‏الحسن الرضا علیه‏السلام راجع به مردی پرسیدم که انفاق می‏کند به مردی که جزء عیال او نیست اما مشکلی در هزینه‏ی زندگی او و لباسش می‏یابد. آیا فطره‏ی او بر وی واجب است؟ پاسخ داد: «نه، فطره‏ی خانواده‏اش برای او مانند صدقه است غیر از او (یعنی مردی که متعلق به خانواده‏ی او نیست).» سپس فرمود: «خانواده، فرزند، مملوک و زنی که مادر فرزندش است.» [من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 64.] . 

زکات فطره بر هر شخص مکلف و خانواده‏اش وقتی که شب عید فطر شد واجب می‏شود. فرقی بین آنهایی که واجب النفقه هستند و دیگران، نیست و نه بین کوچک و بزرگ، و واجب نیست برای او که فطره‏ی کسی را که در نفقه‏ی او نیست بپردازد، و ملاک صدق عیال اوست همان گونه که فقها بیان کرده‏اند. 

 

خمس

علی بین الحسن بن علی بن فضال از پدرش از ابی‏الحسن الرضا علیه‏السلام روایت کرده در حدیثی، گفت: برای عبدالمطلب پنج سنت بود که خدا آن را در اسلام اجرا کرد: زنان پدران را بر پسران حرام کرد، دیه‏ی قتل را یکصد شتر قرار داد، هفت دور اطراف خانه طواف کرد، گنجی را پیدا کرد و خمس آن را خارج ساخت، و وقتی آن چاه را برای آب دادن به حاجیان کند آن را زمزم نامید [وسائل، ج 6، ص 345.] .

 

وجوب خمس در گنج

شیخ مفید به سندش روایت می‏کند: از امام رضا علیه‏السلام از مقدار گنجی که خمس به آن واجب است سؤال شد، فرمود: خمس بر هر چیزی که زکات بر آن واجب است تعلق می گیرد و آن چه که به حد وجوب زکات نرسد خمس در آن نیست [المقنعه، ص 46.] .

گنج مالی است که در زمین مدفون است سوای اینکه طلا باشد یا نقره، مسکوک باشد یا غیر مسکوک یا غیر آنها؛ و شرط آن حد نصاب است و آن بیست دینار است. پس اگر به آن مقدار نرسد خمس ندارد.   

 

خمس باید به امام داده شود

محمد بن زید طبری روایت کرده است: مردی از تجار فارس به یکی از موالی ابی‏الحسن رضا علیه‏السلام نوشت و از او خواسته بود اذن در خمس را. پس او در جواب بعد از «بسم الله» نوشت: «خدا بسیار بخشنده و کریم است و برای عمل، ثواب را ضمانت کرده است. مالی حلال نیست مگر از طریقی که خدا حلال کرده است. همانا خمس کمک بر دین ما و بر عیال ما و بر پیروان ماست و آن چه ما خرج می‏کنیم و آن چه آبرویمان را با آن حفظ می‏کنیم در برابر قدرتی که از آن بیم داریم. بنابراین دست ما را از خمس قطع نکنید و تا آن جا که ممکن است خودتان را از دعای ما محروم مگردانید. همانا دادن خمس مفتاحی است برای روزی شما و غفران گناهانتان و ذخیره‏ای است برای خودتان در روز فقر و تنگدستی، مسلمان نیست کسی که با زبان جواب بدهد و با قلب مخالفت کند. والسلام.» [وسائل، ج 6، ص 375.]

 

پرداخت خمس به امام

محمد بن زید روایت کرده است که گروهی از خراسان به نزد ابی‏الحسن علی بن موسی الرضا آمدند و از او درخواست کردند که خمس را به آنها ببخشد. پس فرمود: من آن را به احدی نمی‏بخشم. شما اخلاص و محبت خودتان را را با زبان نشان می‏دهید در حالی که ما را از حقی که خدا برایمان تعیین کرده است که همانا خمس باشد، محروم می‏کنید. ما احدی از شما را از آن معاف نمی‏کنیم [همان مأخذ.]

این حدیث دلالت می‏کند بر لزوم پرداخت خمس به امام علیه‏السلام، و این در زمان حضور اوست اما در حال غیبت او باید به نایبش که مرجع عموم مسلمانان است پرداخت شود.