خطرات و عواقب فرار از برابر دشمن

حرم الله الفرار من الزحف،

لما فيه من الوهن الدين

و الاستخفاف بالرسل و الائمة العادلة،

و ترک نصرتهم علي الاعداء

و العقوبة لهم علي انکار مادعوا اليه من:

الاقرار بالربوبية.

و اظهار العدل و ترک الجور.

و اماتة الفساد.

- و لما في ذلک من جرأة الدو علي المسلمين.

و ما يکون في ذلک من السبي و القتل.

و ابطال دين الله.

و غيره من الفساد، «عيون ج 2 ص 92»

 

در مقام بيان علل احکام و مقررات اسلامي، مطالبي از طرف امام رضا نقل شده است که شايسته‏ي تدبر و تأمل فراوان است. از جمله در ضمن بيان علت حرام شدن گناهان بزرگ در زمينه‏ي «فرار از جنگ» چنين فرموده است:

خدا فرار از ميدان جهاد و مبارزه را حرام کرده است، به آن جهت که موجب سستي در دين و خواري خواهد شد.

- و نيز نشانه‏ي ناچيز شمردن زحماتي است که همه‏ي پيامبران خدا و پيشوايان عادل جهان براي نجات بشريت تحمل کرده‏اند.

- اين کار ترک ياري آنان است

- اين عمل يعني فرار از ميدان مبارزه، موجب گرفتاري و نکبت و عذاب شديد خدا است و عواقب سختي در بر دارد، اين کار مستلزم انکار عملي اقرار به بربوبيت خداي يگانه است.

- همچنين انکار ضمني و عملي آن چيزهايي است که يک فرد مسلمان درباره‏ي لزوم عدالت و ترک ظلم و جور و لزوم ريشه‏کن کردن فساد به زبان اظهار مي‏کند.

- از اينها گذشته فرار از ميدان مبارزه با دشمنان به اين جهت حرام است که اين اقدام، موجب جرأت يافتن دشمن بر اسلام و مسلمين خواهد شد و بدبختي‏هايي به بار خواهد آورد از قبيل:

- به اسارت و نکبت در آمدن و زير دست ديگران قرار گرفتن.

- به دست دشمنان به قتل رسيدن.

- مقررات الهي را که بايد در جامعه اجراء گردد.

بي اثر ساختن.

و فسادهاي ديگري غير از اينها نيز در اين کار هست. (از جلمه، تسلط دشمن بر جامعه اسلامي است. تسلطي که زمينه‏ي آن را ترس و فرار از مبارزه فراهم مي‏سازد.)