زکات
زکات
«لو اخرج الناس زکاة اموالهم ما احتاج احد»
ان علة الزکاة:
من اجل قوت الفقراء،
تحصين اموال الاغنياء،
لان الله عزوجل کلف اهل الحصة القيام بشأن اهل الزمانة و البلوي،
کما قد قال: لتبلون في اموالکم و انفسکم.
«سورهي 3 آيهي 184»
مع ما فيه من الزيادة.
و الرأفة
و الرحمة لاهل الضعف،
و العطف علي اهل المسکنة،
و الحث لهم علي المواساة
و تقوية الفقراء،
و المعونة لهم علي امر الدين.
دربارهي موقعيت زکات فرمودهاند:
در صورتي که مردم زکات و حقوق مالي خود را بپردازند هيچکس محتاج نخواهد ماند.
در مورد آثار و حکمتهاي آن از اين نکتهها ياد کردهاند: وجوب زکات،
به جهت تأمين زندگي نيازمندان،
در امان ماندن اموال ثروتمندان است.
خداي بزرگ، کساني را که از نعمت صحت بهرهمندند، مکلف و موظف کرده است که براي رفع نيازهاي بيوسيلهها و مبتلايان، آماده و برپا باشند و اقدامات متناسب را انجام دهند.
از اينها گذشته در اجراي امر زکات، فوائد و آثار ديگري نيز هست از جلمه:
زياد شدن اموال در جامعه (و حتي براي کساني که آن را ميپردازند).
ايجاد محبت و مهرباني در ميان طبقات مختلف.
و احساس حالتهاي عطوفتآميز نسبت به ضعيفان.
احياء عواطف نسبت به واماندگان و از کار افتادگان. و تأمين آبرومندانهي نيازمنديهاي آنان.
و بسيج نيروها در راه رسيدگي به حال آنان.
تشويق افراد به جامعه به ايجاد حالت مواسات و نيرو بخشيدن به ناداران.
ياري کردن به آنان در فراگيري امور مربوطه به دين و معنويت.
چنان که در قرآن نيز يادآوري کرده است:
شما را در مورد نيروهاي مالي و جاني به آزمايش ميآوريم.
«قرآن سوره 3 آيه 184»