کمال ايمان مؤمن
کمال ايمان مؤمن
علي بن موسي الرضا عليهالسلام در باب کمال ايمان ميفرمايند:
لا يستکمل عبد حقيقة الايمان حتي تکون فيه خصال ثلاث: التفقه في الدين، و حسن التقدير في المعيشة و الصبر علي الرزايا. [1] .
هيچ بندهاي به حقيقت ايمان نرسد مگر اين که در او سه خصلت باشد: آگاهي و بينش در دين، اندازه و اعتدال در زندگي و صبور بودن در مصيبتها.
بنابراين، طبق فرمايشات حضرت در واقع کمال ايمان يک بندهي مؤمن در سه مورد است: اول اين که آگاهي و بينش کافي نسبت به مکتب و مطالب ديني خود داشته باشد؛ زيرا چنانچه بيان شد لازمهي ايمان، عمل به ارکان است که آگاهي و بينش ديني مقدمهي آن ميباشد. دوم: ميانه روي و اقتصاد در مخارج و به اندازه اکتفا کردن در زندگي؛ لذا افراط و تفريط بيمورد در زندگي به ايمان شخص لطمه ميزند. و سومين مورد: صبر کردن در بلاهايي است که بر او وارد ميشود؛ چرا که اگر بندهاي ارکان ايمان را (که قبلا بيان شد) دارا بوده و همواره توکل بر خدا داشته باشد و همچنين به قضاي الاهي راضي بوده و تسليم اوامر الاهي باشد و امور خود را به پرودگار خود واگذار کند، دربرابر بلاها و مصيبتها و سختيهاي زندگي نيز کاملا صبور خواهد بود و به علاوه شکر الاهي را نيز به جاي آورد؛ زيرا او متوجه است که، اين گرفتاري و مصيبتي که خداوند متعال براي او مقدر نموده است، از دو حال خارج نيست: يا اين که به اين وسيله اين گرفتاري و مصيبت در امتحان و آزمايش الاهي به سر ميبرد که در اين صورت اگر صبر نکند از امتحان الاهي مردود و سرافکنده شده و اگر تحمل نمايد همانا اين امتحان و آزمايش الاهي براي او موفقيت آميز بوده و موجب سرافرازي او خواهد شد.
و يا از طرفي ممکن است اين بلا و مصيبت وارده جزاي اعمال گذشته و در واقع عقاب سوء پيشينهي او باشد. که در اين صورت نيز اگر صبر نکند همانا گناه خود را چند برابر کرده و اگر تحمل نمايد، همانا عذاب آخرتي خود را تخفيف و يا منتفي نموده و موجب حذف يا بيرنگ شدن خطاي او از نامهي عملش ميگردد. در نتيجه، اگر شخص ايمان کافي داشته باشد، درک ميکند که صبر دربرابر بلاها و شدايد تنها و بهترين راه رستگاري است، چرا که مشيت الاهي بوده، و در هر حال موفقيت انسان در آن خواهد بود.
پی نوشته ها :
[1] تحف العقول: ص 471.