توکل به خدا

از حضرت سؤال شد که حد توکل چيست؟ حضرت فرمودند:

أن لا تخاف احد الا الله. [1] .

 اين که از هيچ کس به غير از خدا نترسي. يعني، هر کسي که واقعا توکل به خدا داشته باشد، هيچ‏گاه از کسي به غير از خدا واهمه‏اي ندارد و در تمام مراحل، هدف او جلب رضايت خداست؛ زيرا ايمان دارد به اين که اگر توکل او در حقيقت بر خدا باشد، خداوند او را بس است و به هيچ غيري نياز ندارد؛ چنانچه خداوند متعال در قرآن مي‏فرمايد: (فمن يتوکل علي الله فهو حسبه). [2] .

 هر کسي به خدا توکل کند خدا او را کفايت مي‏کند. از حضرت درباره‏ي اين آيه‏ي شريفه از حضرت سؤال شد فرمودند: التوکل درجات، منها ان تثق به في امرک کله فيما فعل بک. فما فعل بک کنت راضيا، و تعلم انه لم يالک خيرا و نظرا و تعلم ان الحکم في ذلک له، فتتوکل عليه بتفويض ذلک اليه و من ذلک الايمان بغيوب الله، التي لم يحط علمک بها، فوکلت علمها اليه والي امنائه عليها و وثقت به فيها و في غيرها. [3] .

 توکل درجاتي دارد: يکي از آن درجات اين است که در جميع امور خود در آنچه که خداوند با تو مي‏کند، اعتماد کني و هر کاري با تو کرد، خشنود و راضي باشي و بداني که در خيرخواهي و توجه به تو کوتاهي نمي‏کند و بداني که حکمت و صلاح در همان بوده که انجام شده است و با واگذاري امور به او بر او توکل کني و ديگر به اين که علوم غيبي الاهي که علم تو به آن احاطه ندارد، ايمان و اعتقاد داشته باشي و علم به آن امور را به او و به امناي او واگذار نمايي و در آن امور غيبي و غير از آن‏ها بر او اعتماد کني. 

پی نوشته ها :

[1] تحف العقول: ص 469.

[2] سوره‏ي طلاق: آيه‏ي 3.

[3] تحف العقول: ص 468.