صله‏ي رحم

علي بن موسي الرضا عليه‏السلام در بيان فوايد صله‏ي رحم مي‏فرمايند: 

من سره ان ينسأ في اجله و يزاد في رزقه فليصل رحمه. [1] . 

کسي که مسرور مي‏شود از اين که اجل او طولاني گردد و روزي او زياد شود پس بايد صله رحم نمايد. 

چه بسا اين مرگ‏هاي مفاجات و زودرس و اين تنگي روزي و مشکلات زندگي که بر جامعه‏ي ما حاکم است به خاطر دور شدن اقوام و وابستگان از يکديگر و ترک نمودن سنت حسنه‏ي صله‏ي رحم باشد. 

يکي از علت‏هاي ترک صله‏ي رحم در جامعه‏ي ما، تجملات و تشريفاتي است که در فرهنگ مردم رسوخ نموده است؛ البته اکرام کردن ميهمان در حد توان و بذل موجود لازم است، ولي نبايد به حدي برسد که شخص براي پذيرايي ميهمان خود را به تکلف انداخته و بيش از حد توان خود خرج کند. 

يکي ديگر از علت‏ها اين است که به واسطه‏ي طولاني شدن مجالس صله‏ي رحم گاهي صحبت‏ها و مسائلي به وجود مي‏آيد که موجب کدورت بين افراد مي‏شود و به اين خاطر روابط خانوادگي و رفت و آمدهاي فاميلي کمتر مي‏شود؛ لذا علي بن موسي الرضا عليه‏السلام براي ترک اين فرهنگ‏هاي غلط و تأکيد در انجام صله‏ي رحم حتي در کمترين مدت و با کمترين تشريفات مي‏فرمايند: 

صل رحمک و لو بشرية من ماء، و افضل ما توصل به الرحم کف الأذي عنها، و قال في کتاب الله (لا تبطلوا صدقاتکم بالمن الأذي). [2] . 

صله‏ي رحم کن گرچه به جرعه‏ي آبي باشد و بهترين صله‏ي رحم تو خودداري از آزار و اذيت آن‏ها است و همانا خداوند متعال در قرآن فرموده است: «صدقات خود را با منت گذاردن و آزار دادن باطل نکنيد». [3] . 

پی نوشته ها :

[1] عيون اخبار الرضا عليه‏السلام ج 2 ص 44.

[2] سوره‏ي بقره: آيه‏ي 268.

[3] تحف العقول: ص 469.