در نيشابور
در نيشابور
کاروان امام به طور جدي بيابان را طي ميکرد و به هيچ چيزي توجه نداشت تا وارد نيشابور شد و در آنجا چنان استقبال مردمي بينظيري از او به عمل آمد که مانند آن در تمام تاريخ ديده نشده بود، و در صف جلو استقبال کنندگان،بزرگان علما و فضلا و مردان حديث بودند و از او حديث ذهبي را - که بزودي آن را ذکر ميکنيم - روايت کردند.
و امام عليهالسلام در محله غربي يا فروي، در خانهي شخصي به نام «پسنده» که کلمهاي فارسي است و معنايش به عربي «مرضي» است که مراد اين است که امام عليهالسلام از او خشنود بوده و او را پسنديده است غير از مردم، وارد شد و در آن خانه درخت بادامي کاشت، پس رشد کرد و درختي شد و در سال ميوه داد. وقتي مردم خبردار شدند، به وسيلهي آن درخت بادام طلب شفا ميکردند، و اگر کسي مريض ميشد به آن درخت تبرک ميجست و به برکت امام بزرگوار بهبود پيدا ميکرد. کسي بعضي از شاخههاي آن را قطع کرد کور شد، و ابنحمدان آن درخت را قطع کرد به کوري مبتلا شد. [1] .
در نيشابور حمامي بود که امام رضا عليهالسلام در آن غسل کرد، سپس از حمام خارج شد و در پشت بام آن نماز خواند. و مردم نيشابور به آن حمام تبرک ميجستند و در آن غسل ميکردند و از آب آن براي برکت ميآشاميدند و در پشت بام آن نماز ميخواندند و براي حوايج خود از خداي عزوجل دعا ميکردند، به برکت امام بزرگ حوايجشان برآورده ميشد. [2] .
پی نوشته ها :
[1] عيون اخبار الرضا، ج 2، ص 133.
[2] همان مأخذ، ج 2، ص 135.