ماجرای جنجالی نماز طلب باران

پس از ماجرای ولایتعهدی امام رضا علیه‏السلام، مدتی باران نیامد بعضی از حاشیه‏نشینان مأمون که دلی ناپاک داشتند گفتند: «باران نیامدن به خاطر ولایتعهدی آن حضرت است.» این مطلب به گوش مأمون رسید، بسیار ناراحت شد، از حضرت رضا علیه‏السلام تقاضا کرد برای طلب باران دعا کند، حضرت رضا علیه‏السلام روز دوشنبه را برای دعای استسقاء تعیین کرد، و فرمود: شب رسول خدا صلی الله علیه و آله را در عالم خواب دیدم همراه امیرمؤمنان علی علیه‏السلام نزد من آمده و فرمود: «پسرم! تا روز دوشنبه صبر کن، سپس در آن روز از درگاه خدا طلب باران کن، خداوند باران می‏فرستد و مردم به عظمت مقام تو در پیشگاه خدا پی می‏برند.» 

روز دوشنبه فرارسید، آن حضرت به صحرا رفت مردم از خانه‏ها بیرون آمدند، امام رضا علیه‏السلام بر بالای منبر رفت و پس از حمد و ثنا گفت: «خدایا! تو حق ما خاندان رسالت را بزرگ نمودی، مردم طبق فرمان تو، به ما متوسل شده‏اند، و امید به فضل، رحمت، احسان و نعمت تو دارند، باران سودمند و گسترده‏ی فراوان و بی‏ضرر بر آنها بفرست، ولی این باران را پس از بازگشت مردم به خانه‏های خود نازل کن.» 

روایت کننده می‏گوید: سوگند به خدا همان لحظه، حرکت ابرها در هوا شروع شد، و رعد و برق پدید آمد، و مردم به جنب و جوش افتادند که تا باران نیامده به خانه‏های خود برگردند، امام رضا علیه‏السلام به آنها فرمود: آرام باشید، این ابر مال شما نیست بلکه برای فلان منطقه است، آن ابر رفت و ابر دیگر با رعد و برق آمد، مردم خواستند حرکت کنند، امام فرمود: این ابر نیز مربوط به فلان منطقه است، به همین ترتیب ده بار ابر آمد و از فضای آنجا عبور کرد، و امام در هر بار به مردم می‏فرمود: «این ابر برای شما نیست.» 

هنگامی که یازدهمین ابر آمد، امام به مردم فرمود: این ابر را خداوند برای شما فرستاده است، در برابر فضل و کرم خدا، شکر کنید، و به سوی خانه‏ها و قرارگاههایتان بازگردید، که تا به خانه‏ها نرسیده‏اید باران نمی‏بارد، سپس آنچه که شایسته‏ی کرم خدا است باران می‏بارد، آنگاه امام از فراز منبر پایین آمد، و مردم به خانه‏های خود رفتند، در همان وقت باران شدید بارید به طوری که حوض‏ها و گودالها و نهرها پر از آب گردید، مردم با احساسات پاک می‏گفتند: 

«کرامتهای خدا بر فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله مبارک باد.» 

سپس امام رضا علیه‏السلام نزد جمعیت آمد و آنها را موعظه کرد، و به سپاسگزاری از درگاه خدا در برابر نعمتهایش فراخواند...[1] .

پی نوشته ها :

 [1] اقتباس از عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 167 تا 170.